
เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม 2569 วัดดอยธรรมเจดีย์ได้อนุเคราะห์ปรับปรุงซ่อมแซมปู่เขียว และมอบกลับมายังสถาบันภาษา ศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร “ปู่เขียว” เดิมทีไม่ได้มีสีเขียวอย่างที่หลายคนคุ้นตา แต่เป็นรถสีขาวหม่น ก่อนที่ทางมหาวิทยาลัยจะนำมาปรับโฉมใหม่จนกลายเป็นรถสีเขียวอันเป็นเอกลักษณ์ รถโดยสารหัวยาวยี่ห้อนิสสันคันนี้ เคยได้รับมอบจาก USOM (United States Operations Mission) ให้แก่วิทยาลัยครูสกลนครในอดีต และทำหน้าที่รับส่งผู้คน เดินทางร่วมกิจกรรมต่าง ๆ ของมหาวิทยาลัยมาอย่างยาวนานจากรุ่นสู่รุ่น

.
ด้วยอายุการใช้งานที่ยาวนาน บางครั้ง “ปู่เขียว” ก็มีอาการงอแงระหว่างทาง จนหลายคนตั้งฉายาให้ด้วยความเอ็นดูว่า “เขียวสะอื้น” แต่ถึงอย่างนั้น รถคันนี้ก็ยังคงเป็นส่วนหนึ่งของความทรงจำของนักศึกษา ศิษย์เก่า และบุคลากรของมหาวิทยาลัยเสมอมา
.

ภายหลังจากปลดประจำการมานานหลายปี ปู่เขียวได้จอดพักอยู่ภายในงานอาคารสถานที่และยานพาหนะ รอวันฟื้นคืนชีวิตอีกครั้ง ล่าสุดได้รับความอนุเคราะห์จากวัดดอยธรรมเจดีย์ ที่ได้ส่งต่อการดูแลและปรับปรุงไปยังลูกศิษย์ผู้มีความเชี่ยวชาญ เพื่อซ่อมแซมและชุบชีวิตรถบัสคันเก่าให้กลับมาใช้งานได้อีกครั้ง
.

หลายคนยังจดจำภาพของปู่เขียวได้เป็นอย่างดี โดยครั้งล่าสุดที่มีการใช้งาน คือเมื่อปี พ.ศ. 2555 ที่พานักศึกษาไปร่วมแสดงรำในงานกาชาดจังหวัดสกลนคร ซึ่งยังคงเป็นความทรงจำที่อบอุ่นของคนในมหาวิทยาลัยจนถึงปัจจุบัน
.

การปรับปรุงครั้งนี้มีเป้าหมายเพื่อให้ “ปู่เขียว” ได้กลับมามีชีวิตอีกครั้งในฐานะส่วนหนึ่งของกิจกรรมของพิพิธภัณฑ์เมืองสกลนคร เป็นทั้งสื่อแห่งความทรงจำ เรื่องเล่าทางประวัติศาสตร์ และสัญลักษณ์ของความผูกพันระหว่างมหาวิทยาลัยกับผู้คนในจังหวัดสกลนคร
แม้กาลเวลาจะผ่านไปนานเพียงใด แต่สำหรับหลายคน “ปู่เขียว” ไม่ได้เป็นเพียงรถบัสเก่า หากแต่เป็นพาหนะที่บรรทุกเรื่องราว ความทรงจำ และความผูกพันของผู้คนเอาไว้







